Gecenin gündüzü ayın
güneşi yuttuğu vakitte , sarı ışıkla aydınlanmış bankın üzerindeydiler . Gece ağlıyorcasına kar
yağıyordu . Elleri cehennemin kapısıyla kilidi gibi birbirine kenetlenmişti .
Hiç ayrılmıyorlardı . Gece daha çok ağlamaya başlayınca diğer elleri de
cennetin kapısı ve kilidi gibi birbirine kenetlendi . Arzunun tanrısı olan
dudaklar birbirleri için yanıyorlardı . İkisi
de tanrıya direnemediler . İki yarım ,
bir tam olmak için yavaş yavaş yaklaşıyordu . İki tanrı birbirlerini
yiyorlardı , ancak içlerinde ki açlık hala bitmemişti . Tanrılar ayinlerini
tamamlamıştı . Ayrıldılar . Anahtar olan eller artık cennetin tümseği olan
yanaktaydı . Birbirine kenetlenen gözler ve oynayan dudaklarla onların ayini
devam ediyordu . Dudaklar ezberlenmiş bir dua gibi konuştu :
- Benim ol çocuk .
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder